Como está impreso na páxina
Panamericana e a Provincia
Panamericana é a segunda montaxe, segundo o parágrafo de apertura. A ficha chámalle comedia con sabor a guiso tropical e musical. Tres actrices interpretan 24 personaxes. A páxina non di que eses vinte e catro teñan nome na ficha. Esta nota non lles inventa un.
A liña de traballo que a páxina di que aquí se confirma está no parágrafo xeral, non repetida como lista dentro da ficha. A ficha entra no argumento: Miranda, Panamérica, a Provincia. A montaxe anterior era a parodia do western. Esta é outra historia.
Miranda Celia del Río
Miranda Celia del Río é unha artista de éxito no seu país, Panamérica. A presión da fama fai que fuxa na procura dunha vida mellor. A páxina non di de que arte vive, nin canto tempo leva de éxito, nin cal é a cidade de Panamérica. O país chámase así na ficha. Non hai un mapa.
A escapada remata na Provincia, unha vila. Alí tense que enfrontar ao seu aparello burocrático, sanitario e financeiro, que a ficha chama laberíntico e absurdo. Non hai o nome dunha oficina, dun hospital nin dun banco. Os tres adxectivos —burocrático, sanitario, financeiro— son o que a páxina escribe.
A caricatura, di despois, é unha na que xa non sabemos se este mundo é como é ou como nós o percibimos. Panamericana fala dun sistema perverso e dos soños rotos dende unha óptica optimista e divertida. Unha festa teatral de cor, pluma e música. Esa é a última frase do argumento, antes das nominacións.
O nome vai completo as tres veces que importa: nome, segundo nome e apelido, nunha soa liña. A páxina non lle dá un alcume máis curto dentro da ficha.
O que a ficha conta e o que non
«Guiso tropical» é a comparación da primeira liña. Non hai unha receita ao lado. «Cor, pluma e música» pecha o argumento. A pluma non se describe como un vestiario concreto. O deseño de vestiario, nos créditos, é de Uxía P. Vaello, e a confección de Vaello. A páxina non di se Vaello é un apelido só ou un obradoiro. Escríbese así.
Vinte e catro personaxes para tres actrices é o número da ficha. PAN!PAN! dicía oito personaxes e cinco espazos. Elisa e Marcela non dá un número de personaxes nese formato. As que limpan tampouco. O 24 queda como dato desta montaxe, non como cifra da compañía enteira.
A óptica optimista e divertida está na ficha. A ollada feminista e irreverente está no parágrafo de apertura, aplicada á liña de traballo que Panamericana confirma. Son dúas frases, en dous sitios. Non se funden nun só lema.
«Sistema perverso» e «soños rotos» están na mesma frase coa óptica optimista. A páxina non escolle un dos dous tons e borra o outro. Déixaos xuntos.
Tres nominacións en 2016
A ficha lista tres viñetas, todas dos Premios María Casares 2016, e todas como nominación. Mellor texto orixinal. Mellor vestiario. Areta Bolado, mellor actriz secundaria. Non di que gañase ningunha das tres. O parágrafo de apertura, cando fala de María Casares e de Areta Bolado, fala de PAN!PAN! e di «premio» e «interpretación», non desta lista de 2016.
O texto orixinal, nos créditos, é de Areta Bolado, que tamén asina a idea orixinal. A nominación a mellor texto non repite o seu nome na viñeta. Igual que a música en PAN!PAN!, a viñeta e o crédito quedan en liñas distintas. A nominación a mellor vestiario tampouco nomea a Uxía P. Vaello na viñeta.
A ficha seguinte no relato da compañía, Elisa e Marcela, si fala de premios recibidos, nove, cun «incluíndo». Panamericana, nesta lista, queda nas nominacións. A nota dos tres nomes volve poñer a Areta Bolado na viñeta onde a páxina si a nomea: a de actriz secundaria.
As tres viñetas comparten o ano 2016 e o nome dos premios. Non hai unha cuarta viñeta nesa ficha, nin unha mención ao público, nin a un premio de música.
Créditos desta ficha
Creación e interpretación: Areta Bolado, Noelia Castro, Ailén Kendelman. Idea orixinal e texto: Areta Bolado. Música orixinal: Ailén Kendelman. Iluminación: Montse Piñeiro. Construción do monicreque: Iria Roibás Esteve. Deseño de vestiario: Uxía P. Vaello. Confección de vestiario: Vaello. Imaxe gráfica: Noelia Castro. Fotografía: Pilar Abades. Vídeo: Pilar Abades e Illa Bufarda.
Asesoría en movemento: Laia Oliveras. Asesoría en manipulación: Alba Grande. Formación en maxia: Sara Rodríguez. Formación en literatura: Gabriela Rivera. A páxina non explica que monicreque se construíu, nin que maxia se practicou, nin que literatura. Os nomes quedan como créditos, non como un argumento extra.
Non hai, nesta ficha, unha coprodución cun centro dramático nin cun concello. Iso chega en Elisa e Marcela e en As que limpan. Panamericana, na páxina capturada, queda como ficha de compañía, con eses oficios de fóra: luz, monicreque, vestiario, vídeo, asesorías e dúas formacións.
Illa Bufarda aparece só no vídeo, xunto a Pilar Abades. Non asina a fotografía, que nesa liña é só de Pilar Abades. A páxina separa as dúas caixas. O resto dos nomes queda na lista, sen un segundo oficio engadido.
Onde non buscar esta montaxe
O calendario «Se nos queres ver… bule!», impreso o 30 de novembro de 2023, non ten unha liña de Panamericana. As funcións dese bloque son Las que limpian e As que limpan. O historial que vén despois nesa páxina tampouco se resume aquí como axenda de Panamericana. Esta nota non lle asigna á Provincia un teatro real.
Tampouco se busca Panamérica nun mapa. É o país da ficha, o da fama da que Miranda fuxe. A Provincia é a vila onde o aparello se volve labiríntico. Ningunha das dúas recibe coordenadas.
A festa de cor, pluma e música é a última imaxe que a ficha ofrece do ton. Non é un vestiario inventariado. O inventario, se se pode chamar así, é a lista de créditos, e para aí.
Tampouco se busca aquí un prezo de entrada nin unha duración. A festa teatral de cor, pluma e música non trae minutaxe. A ficha acaba nos créditos e nas tres nominacións. A Provincia non recibe aquí un código postal, nin un concello, nin un teatro con nome propio.
Preguntas
Quen é Miranda nesa ficha?
Miranda Celia del Río, artista de éxito en Panamérica, que fuxe da fama e acaba na Provincia, diante dun aparello burocrático, sanitario e financeiro.
Cantos personaxes di a ficha?
Vinte e catro, interpretados por tres actrices. A páxina non lista eses nomes.
Os María Casares de 2016 son premios gañados?
A ficha escríbeos como nominacións: texto orixinal, vestiario e Areta Bolado como mellor actriz secundaria. Non di que gañasen.