Como está impreso na páxina
PAN!PAN!, a parodia do western
PAN!PAN! é, na súa ficha, unha parodia con música vocal en directo dos westerns americanos. A páxina de espectáculos pon esa ficha despois de Panamericana no corpo da páxina, pero o parágrafo de apertura chámalle a montaxe de 2013. Esta nota segue a ficha, non o orde visual.
A compañía di que con ela gañou o Premio da Crítica Galicia 2015. Esa liña, e as outras tres da mesma lista, están reunidas na nota dos premios. Aquí entra o argumento que a ficha si escribe.
Harry, de Mississippi a Arkansas
Harry é un cowboy. Viaxa de Mississippi a Arkansas perseguendo a un indio salvaxe que roubou á súa muller, da que está profundamente namorado. A páxina non lle dá outro nome a Harry, nin llo dá ao indio, nin llo dá á muller. Os dous topónimos son eses. Non hai unha terceira cidade nesa viaxe.
A comedia, di a ficha, fai unha caricatura dese mundo sen lei dos ranchos vaqueiros, das fedorentas cantinas e dos desertos cheos de perigos. Como nunha película do Far West, haberá whisky, balas e country. Amor e vinganza quedan a partes iguais. Non hai títulos de películas reais nesa frase. «Far West» é a comparación que a páxina escolle.
A idea orixinal e o texto son de Areta Bolado. A nota do comezo lembra que o parágrafo de apertura non conta este argumento. Quen queira o ano 2013 sen a viaxe de Harry, que quede alí. Quen queira a viaxe, que quede nesta ficha.
A orde dos dous estados é a da ficha: primeiro Mississippi, despois Arkansas. Non hai unha volta. A persecución vai nese sentido e a páxina non a alonga.
O que cabe no escenario
En escena, tres actrices constrúen oito personaxes, cinco espazos e toda a música do espectáculo. A axuda que a ficha nomea para iso é unha soa: unha bandeira dos EEUU. Non lista os oito nomes nin os cinco espazos. Dicir cales son sería encher un oco que a páxina deixou baleiro.
A música é vocal e en directo. A ficha de créditos pon a música orixinal en Ailén Kendelman, a mesma que asina a música en Panamericana, en Elisa e Marcela e en As que limpan. PAN!PAN! é a ficha onde a páxina di que a música do espectáculo a constrúen as tres actrices en escena, axudadas pola bandeira. As dúas frases conviven: unha describe o escenario, a outra asina a música orixinal.
Non hai unha banda nomeada, nin un número de cancións, nin unha duración. A segunda montaxe si dá un número de personaxes, vinte e catro, e chámase musical. PAN!PAN! dá oito personaxes e cinco espazos, e chama á peza parodia con música vocal.
«Toda a música do espectáculo» é a frase da ficha para o que as tres constrúen en escena. Non di se hai letras escritas fóra nin cantas pezas caben nesa música.
A lista curta de premios da ficha
Debaixo do argumento, a ficha imprime catro liñas. Premio da Crítica Galicia 2015. Areta Bolado, mellor actriz secundaria nos Premios María Casares 2015. Nominada a mellor música orixinal nos Premios María Casares 2015. Primeiro premio Xuventude Crea 2013.
A terceira liña non di quen foi a persoa nominada á música. A música orixinal, na ficha de créditos, é de Ailén Kendelman. Unir a nominación ao seu nome é un paso que a páxina non dá nesa lista. Esta nota deixa a liña como está: «nominada», sen suxeito escrito nesa viñeta.
O primeiro premio Xuventude Crea leva o ano 2013, o mesmo ano en que o parágrafo de apertura pon a fundación. O parágrafo non di «primeiro». A ficha si. As dúas formulacións quedan, cada unha no seu sitio.
A orde das catro viñetas é a da páxina: primeiro a Crítica de Galicia, despois a actriz secundaria, despois a música, e ao final o Xuventude Crea, aínda que 2013 é anterior a 2015. Non se reordenan por ano. A páxina non numera as viñetas.
Quen asina a ficha
Creación e interpretación: Areta Bolado, Noelia Castro, Ailén Kendelman. Idea orixinal e texto: Areta Bolado. Música orixinal: Ailén Kendelman. Atrezzo: Isabel Mouzo. Iluminación: Montse Piñeiro. Fotografía: Pilar Abades. Deseño gráfico: Noelia Castro.
É a ficha máis curta das catro en nomes alleos ás tres. Non hai dirección externa, nin coprodución cun centro dramático, nin un apoio dramatúrxico. Iso distingue esta montaxe de Elisa e Marcela, que si nomea a Gena Baamonde na dirección e no texto, e de As que limpan, que si nomea o Centro Dramático Nacional.
Pilar Abades aparece como fotografía. Na ficha de As que limpan o crédito de foto escribe «Pilar Abadez» xunto a Leticia T. Blanco. Son as grafías da páxina, distintas. Non se unifican aquí. Montse Piñeiro repítese na iluminación de Panamericana. En Elisa e Marcela a iluminación pasa a Montserrat Piñeiro e Laura Iturralde.
Isabel Mouzo aparece só nesta ficha, no atrezzo. Non volve en Panamericana, nin en Elisa e Marcela, nin en As que limpan. O nome queda ligado a esta montaxe. Non hai unha liña de coprodución debaixo deses nomes.
O que a ficha non é
Non é un mapa de Mississippi a Arkansas, nin unha lista de cantinas, nin unha ficha de whisky. Os desertos, os ranchos e as balas son a caricatura que a páxina anuncia. Non hai coordenadas, nin un condado, nin unha data dentro da historia de Harry. A única data da ficha está nos premios: 2013 e 2015.
Tampouco é a axenda. O calendario impreso o 30 de novembro de 2023, baixo «Se nos queres ver… bule!», lista funcións de As que limpan e de Las que limpian. Non lista PAN!PAN!. Procurar esa montaxe nese calendario é lelo ao revés.
A liña de traballo que a páxina di que se confirma con Panamericana —artesanal, corpo e voz, teatralidade lúdica, música vocal, ollada feminista e irreverente— escríbese na segunda montaxe, non nesta ficha. PAN!PAN! queda como a parodia do western e como a montaxe do parágrafo de 2013.
Tampouco nomea un actor home. As tres intérpretes son actrices, e Harry, o indio e a muller son personaxes construídos por elas. A páxina non di cal das tres fai de Harry.
Preguntas
Quen é Harry nesa ficha?
Un cowboy que viaxa de Mississippi a Arkansas detrás dun indio salvaxe que roubou á súa muller. A páxina non dá máis nomes nesa historia.
Cantas actrices e cantos personaxes di a ficha?
Tres actrices, oito personaxes e cinco espazos, cunha bandeira dos EEUU. Non lista os nomes deses personaxes nin deses espazos.
A nominación á mellor música di de quen é?
A viñeta di «nominada a mellor música orixinal» nos Premios María Casares 2015, sen nome. A música orixinal, nos créditos, é de Ailén Kendelman.